Araştırma ve uygulama farklı yapay zekâ çalışma alanları ister

Bir yapay zekâ sistemi dakikalar içinde kaynak tarayabilir, argümanları yoğunlaştırabilir, dosyaları değiştirebilir ve yayına hazır bir çıktı hazırlayabilir. Teknik açıdan bu, kesintisiz tek iş akışı gibi görünür. Kurumsal açıdan ise birbirinden çok farklı faaliyetler birleşir. Araştırma belirsizlikle çalışır. Uygulama yeni bir durum üretir. Aralarında, konuşmanın akıcılığı yüzünden görünmez olmaması gereken bir karar vardır.

Aynı bağlam otomatik olarak aynı çalışma alanı değildir

Araştırma sırasında sistem hipotez kurabilir, çelişkileri toplayabilir ve tamamlanmamış izleri takip edebilir. Geçerliliği henüz kesinleşmemiş malzemeyi okuyabilmesi gerekir. İyi araştırmayı mümkün kılan da bu açıklıktır. Uygulamada ise farklı koşullar geçerlidir. Hedef, etkilenen dosyalar, izinli araçlar ve beklenen etki, değişikliğin sonradan incelenebileceği ve gerekirse geri alınabileceği kadar açık olmalıdır.

İki faaliyet tek ve bölünmemiş sohbet ya da ajan çalışmasında birleştirildiğinde geçici varsayımlar kolayca operasyonel adıma taşınır. Araştırmada yalnızca olasılık olarak görünen ifade, birkaç dakika sonra dosya değişikliğinin gerekçesine dönüşebilir. Sorun zekâ eksikliği değil, görünür durum sınırının eksikliğidir.

Araştırma alanı açıklığı korur

İyi araştırma alanı geniş okuyabilir fakat sessizce eyleme geçmemelidir. Gözlem, kaynak, yorum ve açık soruyu ayırır. Hangi ifadenin kanıtlı, hangisinin yalnızca makul ve hangi kaynakların çelişkili olduğunu görünür tutar. Sonucu müdahale değil, denetlenebilir bir brieftir.

Bu brief kaynak durumunu, ilgili bölümleri, belirsizlikleri ve alternatifleri içerir. Negatif liste de aynı ölçüde önemlidir: Ne incelenmedi? Hangi bilgi eksik? Hangi kaynak eski veya yalnızca tamamlayıcı? Araştırma, bulgularla birlikte sınırlarını da teslim ettiğinde güvenilir olur.

Uygulama alanı bir görev sözleşmesi ister

Uygulama, açık araştırma sınırlı bir görev sözleşmesine dönüştürüldükten sonra başlamalıdır. Sözleşme amaçlanan sonucu, etkilenen yüzeyi, korunan alanları, doğrulama yolunu ve geri dönüşü tanımlar. Ajanın iyi değişiklik yapmak için bütün projeyi anlaması gerekmez. İlgili bölümü güvenilir biçimde anlaması ve ne zaman duracağını bilmesi gerekir.

Bu nedenle uygulama alanı araştırma alanından daha az kaynak ve daha az yetki taşımalıdır. Bulunan her izi değil, kabul edilen temelleri alır. Yazma yetkisi yalnız gerekli alana verilir. Bağımlılık ekleme, dağıtım, gönderim, silme ve maliyet doğuran işlemler ayrı onaya bağlı kalır.

Devir başlı başına bir artefakttır

Araştırma ile uygulama arasında „devam et" yeterli değildir. İyi devir; hedefi, kabul edilen bulguları, elenen alternatifleri, varsayımları, etkilenen yolları, kabul ölçütlerini ve açık kararları yazar. Böylece sohbet bağlamı denetlenebilir çalışma durumuna dönüşür.

Bu, iki yaygın hatayı önler. Uygulama ajanı tüm kaynak alanını yeniden yorumlamak zorunda kalmaz. Ayrıca insanın veya reviewer'ın hangi seçimi gerçekten onayladığı görünür olur. Devir bürokrasi değil, anlamın eylem sınırlarına çevrildiği noktadır.